Τρίτη, 27 Απριλίου 2010

Νεαρά Βασίλεια,Αρχαία RPG

Ύστερα από μια μεγάλη περίοδο αποχής από το blog,και αν και δε νομίζω ότι με νοστάλγησε πολύς κόσμος,επιστρέφω για να γράψω αυτό το entry για δυο λόγους.Ο ένας είναι ότι όσο κι αν αγαπάω το Torment,για το οποίο έγραψα στο προηγούμενο entry,δεν αντέχω να βλέπω το εξώφυλλό του κάθε φορά που ανοίγω το blog.Αν και θα μπορούσα απλά να κατεβάσω την εικόνα,θα προτιμήσω να σταθώ περισσότερο στο δεύτερο λόγο,ο οποίος αποτελείται από μερικές σκέψεις μου περί ένός σχετικά ξεχασμένου RPG(ναι,έχω πρόβλημα με τα ξεχασμένα RPG),δηλαδή το Stormbringer της Chaosium,ένα RPG που διαδραματίζεται στα Νεαρά Βασίλεια για τα οποία όλοι έχουμε διαβάσει στα βιβλία του Elric.

To Stormbringer διαδραματίζεται την εποχή που αυτοκράτορας του Μελνιμπονέ είναι ο Σάντρικ,ο πατέρας του Έλρικ,και πριν δηλαδή συμβούν τα γεγονότα για τα οποία έχουμε διαβάσει στα 5 βιβλία του Έλρικ.Εφάμιλλη με το "race" του παίχτη εδώ είναι η καταγωγή του (Μελνιμπονέ,Ιλμιόρα,Τρόος,κτλ.),πράγμα που μπορεί να μη διαφέρει και πολύ από τα races,αν αναλογιστεί κανείς ότι οι Μελνιμπόνιοι για παράδειγμα θεωρούνται ξεχωριστό είδος από τους ανθρώπους.Το σύστημα των classes παραμένει ίδιο,αλλά με κάποιες αισθητές διαφορές σχετικά με τον τύπο τους.Κατά τ' άλλα,το παιχνίδι ακολουθεί το κλασικό d100 σύστημα της chaosium,το οποίο προσωπικά βρίσκω πολύ πιο ισoρροπημένο από το d10 success system της white wolf.Δε σκοπεύω όμως να σταθώ στο συστηματικό κομμάτι του παιχνιδιού αυτού,γιατί οι σκέψεις μου δεν έχουν να κάνουν μ'αυτό.
Πριν αναφερθώ όμως σ'αυτές,θα κάνω μια μικρή παρένθεση για να επισημάνω ότι ο Μ.Moorcock είναι με αρκετά μεγάλη διαφορά ο αγαπημένος μου συγγραφέας (αντι)ηρωικής φαντασίας,και ένας από τους βασικότερους λόγους που εκλαμβάνω τα RPG και την ηρωική φαντασία τόσο σοβαρά και θερμά.Μιας και οι περισσότεροι αναγνώστες του blog μου (ΚΑΙ ΕΧΩ 7 ΟΛΟΚΛΗΡΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ!) έχουν μια καλή επαφή με τον M.Moorcock και το πολυσύμπαν του,περιμένω ότι θα κατανοήσουν πολύ καλά τα πράγματα για τα οποία θα μιλήσω στη συνέχεια.Μούβινγκ ον λοιπόν.

Είναι με διαφορά ο συμπαθητικότερος σωσίας του Fidel Castro που έχω δει ποτέ


Στεκόμενος λοιπόν στο πολυσύμπαν του Moorcock,αναρωτιέμαι τελικά αν αξίζει πραγματικά κάποιος να παίξει ένα χαρακτήρα στα Νεαρά Βασίλεια του Έλρικ.Αρχικά,λαμβάνοντας υπόψην πόσο εκπληκτικά ασήμαντος είναι ο ρόλος των απλών ανθρώπων στο πολυσύμπαν σχετικά με την μεγάλη εικόνα των πραγμάτων,σίγουρα δεν ακούγεται ιδιαίτερα δελεαστικό για κάποιον να υποδυθεί έναν απ' αυτούς.Αν και όπως έχω δηλώσει και παλιότερα δεν είμαι καθόλου λάτρης των epic destinies,το RPG αυτό ξεφεύγει ολοκληρωτικά από τα σύνορα των όρων epic και destiny.Εν τέλει,μιας και οι περισσότεροι ξέρουμε την κατάληξη του saga του Έλρικ,και συνεπώς τα κυριότερα πρόσωπα που βοηθούν να υλοποιηθεί,μπορούμε πραγματικά να νιώσουμε έστω ελάχιστα σημαντικοί με τη γνώση αυτή?Σίγουρα το Stormbringer δεν είναι το μόνο RPG που διακρίνεται από αυτό το στοιχείο (βάζω τα δυνατά μου ώστε να μην πετάξω spoiler για τον οποιονδήποτε πιθανό αναγνώστη),αν αναλογιστεί κανείς τα 3 τελευταία βιβλία που εκδόθηκαν από την White Wolf για το oWoD (προσπάθησα..),αλλά μια τέτοια σύγκριση είναι αδύνατη,γιατί το WoD φτιάχτηκε εξ αρχής για τους παίχτες,και το ίδιο και τα 3 προαναφερθέντα βιβλία (ελπίζω να γίνομαι κατανοητός..).
Ένα ακόμα στοιχείο που θα με απέτρεπε από την ενασχόληση με το εν λόγω RPG είναι σίγουρα η απροθυμία μου να προσθέσω ή να αφαιρέσω το οτιδήποτε από τα βιβλία του Moorcock.Εν τέλει,ίσως μερικά πράγματα να πρέπει να μένουν ανέγγιχτα.Ίσως πάλι να το βλέπω μόνο εγώ έτσι.
Μπορεί λοιπόν να είναι απλά ένα προσωπικό μου κόλλημα,αλλά νιώθω ότι συμμετέχοντας σε ένα τέτοιο RPG θα κατέληγα ή να χαλάσω και να παραποιήσω ένα μέρος του storyline του Έλρικ,ή τελικά να μην καταφέρω απολύτως τίποτα,πάντα σαν ingame character.Από την άλλη βέβαια,θα μπορούσε αυτό και μόνο το γεγονός να είναι κομμάτι του concept και του mood του Stormbringer,να υποδυθούν δηλαδή οι παίχτες έναν χαρακτήρα ασήμαντο,και να νιώσουν μέσα απ' αυτόν και όλους τους πιθανούς αγώνες του πως παρ'όλα αυτά είναι τόσο μα τόσο μικροσκοπικοί και τιποτένιοι στη μεγάλη εικόνα.Εν τέλει,αυτό δεν ένιωθε συνεχώς και ο ίδιος ο Έλρικ του Μελνιμπονέ?...

Discuss.