Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2011

Budget shortage? Fire your artists!

Χαιρετώ σας για άλλη μια φορά,ω NPCs του RPG και συ.

Ο Σεπτέμβρης μπήκε, η υπέροχη φθινοπωρινή ψύχρα επέστρεψε κι εγώ αποφάσισα να ανεβάσω ξανά ένα entry το οποίο απαιτεί να πατήσω περισσότερα πλήκτρα από Ctrl+V. Μιας και κάποιοι από σας διατηρείτε και οι ίδιοι blogs, ελπίζω ότι θα καταλάβετε πως τούτο είναι μια μεγάλη απόφαση όταν υπάρχουν τόσες ωραίες ιστορίες στο αχανές ίντερνετ που περιμένουν να γίνουν re-post, απαιτώντας ελάχιστο κόπο από μεριάς μου. Αν πάλι δε με καταλαβαίνετε, θα επικαλεστώ τις δικλείδες ασφαλείας "Κανείς δε με καταλαβαίνει" και "Δεν ξέρετε τι περνάω" και θα τις συνοδέψω με ένα embedded video clip των Bullet for my valentine. Αυτό ίσως να μου κερδίσει και μερικά comments συμπαράστασης από άλλες σκοτεινές ψυχές εκεί έξω,τα οποία εγώ θα βλέπω και θα γελάω ηχηρά όσο θα ακούω Gorerotted.

Seriously now.

Μόλις πρόσφατα ανέλαβα την ευθύνη να κάνω Storytelling σε ένα Vampire cotterie 4 ατόμων το οποίο αποτελούν ένας Toreador,ένας Ventrue, ένας Malkavian κι ένας Assamite. Έχοντας αρχικά χαμηλές βλέψεις για την μακροβιότητα αυτού του campaign, Αποφάσισα να βγω από τον κόπο του να γράψω δικό μου story (σοκαριστικό ε?) και να τρέξω ένα από τα έτοιμα adventures της White Wolf,πιο συγκεκριμένα το Ashes to Ashes(1991). Δε μπορώ να πω ότι η ιστορία και η δημιουργικότητα του εν λόγω story με εντυπωσίασε, αλλά το πρόβλημα μου βρίσκεται αλλού.
Όταν μετά από 2-3 prelude sessions ανακάλυψα πως τελικά το cotterie μπορεί να έχει λαμπρό μέλλον και πως οι χαρακτήρες από τους οποίους απαρτίζεται ήταν -παραδόξως- όλοι ωραίοι, αποφάσισα να κάτσω να σουλουπώσω λίγο την ιστορία κάνοντας μια πιο εκτεταμένη έρευνα στο εν λόγω setting και συνεπώς ανοίγοντας και διαβάζοντας το Chicago by night.

Ήταν τότε που είδα την αλήθεια,αγαπητά μου NPCs. Ήταν τότε που άρχισα να νιώθω το φόβο να ελοχεύει γύρω από την καρδιά μου και την καταστροφή να παραμονεύει γύρω από το mood του storytelling μου κάθε φορά που άκουγα την ερώτηση "Έχει πορτραίτο αυτός ο χαρακτήρας?". Ήταν τότε που κατάλαβα πως όποτε oι παραγωγοί της White Wolf έμεναν από λεφτά, έκαναν περικοπές αποκλειστικά και μόνο από τους σχεδιαστές και ανέθεταν τις αρμοδιότητές τους στα 4χρονα παιδιά τους.

Ήταν τότε που είδα αυτά:


Garwood Marshall - Tremere,Appearance 3
Μια μοναχική νύχτα κατά την πάροδο των αιώνων,οι Tremere του chantry του Chicago συνειδητοποίησαν πως ο λόγος που τους μισεί όλος ο κόσμος είναι επειδή διακρίνονται από μια ολική έλλειψη χιούμορ και θετικού πνεύματος. Εκείνο το βράδυ,ο Garwood Marshall αποχαιρέτησε τη θνητή του ύπαρξη. Ο Garwood Marshall είναι γενικότερα ένας πολύ καλός τύπος,που σε αφήνει πάντα να τελειώσεις την πρότασή σου και σου παραχωρεί τη θέση του στη σειρά του super market άμα έχεις λιγότερα πράγματα. Λέγεται πως ο Good guy greg είναι ένας θνητός απόγονός του.

Joshua Tarnopolski - Brujah,Appearance 1
Μια μέρα, όταν ο Joshua ήταν ακόμα ένα μικρό,ξέγνοιαστο παιδί,ο πατέρας του αποφάσισε να πάρει τον γιο του μαζί του για κηνύγι. Εκείνη τη μοιραία μέρα,κατά τη διάρκεια του κηνυγιού ο Joshua δέχθηκε σφοδρή επίθεση από ένα άγριο Photoshop. Ο πατέρας του ξεπάστρεψε το κτήνος όσο πιο σβέλτα μπορούσε,αλλά τα αιχμηρά liquify και stretch του κτήνους είχαν ήδη παραμορφώσει τον νεαρό Joshua πέρα από κάθε αναγνώριση.

Phillipe Rigaud - Lasombra, Appearance 3
O Phillipe είναι κακός. Πολύ κακός. Τα υψηλά ratings που έχει στα disciplines Obtenebration και Obfuscate του επιτρέπουν να αφαιρεί ολοκληρωτικά την σκίαση από το πρόσωπό του,να αψηφά τις ανθρώπινες αναλογίες και να μεταμορφώνεται σε ένα ανίερο 2D πλάσμα. Φήμες που έχουν γεννηθεί με πηγή το βλέμμα του λένε πως πριν το embrace του ο Phillipe δεν είχε χέσει ποτέ,και πως πιστό του ghoul εδώ και αιώνες αποτελεί ο Sam the Eagle.

Edgar Drummond - Ventrue,Appearance 1
Το sourcebook ισχυρίζεται πως ο Edgar αποτελεί παιδί του Prince Lodin (wtf), αλλά όλα δείχνουν ότι ο Edgar απέκτησε τα δώρα της αθανασίας μέσω του τρόπου που υποδεικνύει το Super adventure club.Έχοντας μπει στην Camarilla,o Edgar βρίσκει όλο και πιο δύσκολο το να κρατήσει τις παλιές του συνήθειες ακέραιες,καθώς ελάχιστα είναι τα φορτηγάκια παγωτατζίδων που λειτουργούν μετά τα μεσάνυχτα. Είναι επίσης γνωστό πως το Presence του λειτουργεί αντίστροφα,κάνοντας τον Εdgar έναν μόνο,θλιμμένο παιδεραστή.

Neil Graham - Brujah,Apperance 2
Μερικά λεπτά πριν ο sire του Neil αποφασίσει να φέρει το τέκνο του στον κόσμο των Vampires, ο Νeil είχε μόλις ανοίξει ένα link το οποίο έφερε στον τίτλο του την φράση 2girls1cup. Το βλέμμα που είχε ο Neil κατά τη διάρκεια του embrace του τον έχει συντροφεύσει για όλη την υπόλοιπη αιωνιότητα.

Anthius - Gangrel, Appearance 4 (note: Greek)
Ο Anthius, που το πραγματικό του όνομα πριν το embrace ήταν κατά πάσα πιθανότητα Χαράλαμπος (Λάμπης), ήταν ένας απλοικός βοσκός σε κάποιο χωριό της Hπείρου και ζούσε μια ήρεμη ζωή,ώσπου μια μέρα ανακάλυψε πως ένα από τα πρόβατά του βοσκούσε μόνο τη νύχτα. Το πως ο νεαρός Λάμπης κατέληξε να λέγεται Anthius και να μένει στο Chicago,ή το τι ακριβώς σκέφτηκε ο σκιτσογράφος όταν οι παραγωγοί του είπαν να σχεδιάσει έναν Έλληνα με appearance 4 παραμένει άγνωστο.



Αφου λοιπόν είδα αυτά αλλά και πολλά ακόμα υπέροχα πορτραίτα στο Chicago by Night, καθώς και τα υπέροχα plotlines που περιέχει (ex. A madman with almond eyes approaches the character and presents her with a rose. This encounter has no meaning and is not the plot of any other Vampire - it is intended merely to confuse) ,αποφάσισα να ζητήσω συγγνώμη από τους παίχτες μου για την επιλογή μου και να μην ανοίξω ποτέ ξανά οποιοδήποτε βιβλίο της White Wolf έχει εκδοθεί πριν το 1997.
Παροτρύνω οποιονδήποτε θελήσει να κάνει Storytelling στο Vampire: the Masquerade και όχι στο Αesthetics : The Shattering
να κάνει ακριβώς το ίδιο.